Najlepsze informacje o komputerach

Jakiś czas temu spotkałam się z grą o wampirach, bardzo specyficzną. Kiedyś wydawało mi się, że najbardziej mroczną grą jest Diablo, a najbardziej straszną Mumia. A tu takie zaskoczenie. Nosferatu, bo tak się gra nazywa, to może nie jest jakaś super produkcja i wiele w niej pozostaje do życzenia, ale dźwięk i zaskoczenie jest pierwszorzędne. Zwłaszcza kiedy pierwszy raz siada się do tej gry i nagle zza pleców rusza na ciebie wampir, aż podskakujesz i krzyczysz z przerażenia. Super atmosfera. Szkoda tylko, że gra jest tak ciemna, że najlepiej grać nią po zachodzie słońca, by lepiej widzieć na monitorze. Oczywiście nie ma tu barwnych postaci, a fabuła jest przewidywalna po pierwszych minutach, ale ja ją polubiłam, za jej niepokorny i mroczny dźwięk. Nie ma wielu gier, które dźwiękiem samym przykuwają moją uwagę i ze względu na ten dźwięk chcę do nich wracać, ta gra na całe szczęście należy do tej klasy rozrywki, którą ja lubię. Polecam ją tylko dorosłym, dzieci muszą iść wcześnie spać. Tylko od lat 18.

Mam stary monitor, co prawda wielkość jest znośna, niestety jego wiek jest już dość pokaźny. Dobrze, że działa, choć ostatnio jakiś kurz wleciał i nagle było jakieś spięcie, aż komputer mi się zresetował, ale działa już poprawnie. I dobrze, bo na nowy mnie nie stać. Zresztą mówię tu o nowym, płaskim i to dobrym, który by nie spalił się. Też są niestety takie nowe, które szybko wysiadają. Płaskie są jednak o tyle dobre, że nie zajmują dużo miejsca. Szkoda tylko, że mają tak mały czas trwałości, czy jakby to tam nazwać. No ale wyglądają rewelacyjnie. Obraz też jest niczego sobie. Szkoda, że jeszcze nie ma w użyciu takich komputerów gdzie ekran to ściana. Spotyka się jedynie takie na filmach amerykańskich. Ułatwiło by to nie tylko pracę ale i w ogóle życie. Więcej przestrzeni, więcej możliwości. Ale pewno jeszcze długo będziemy musieli czekać na takie rzeczy, zwłaszcza w naszym kraju. Tu zawsze wszystko dociera na końcu, a ceny to pewno będą tak wielkie, że i tak prostego człowieka na to nie będzie stać.

Ostatnio zalewają mnie wirusy typu trojan. Szału można dostać, bo wiem dobrze, że ten wredny robal może i mało groźny to wciąż się czepia przez pendriva, który jest używany do przenoszenia danych. Głównie dokumentów i drukowania ich na drukarce w jednym sklepie. Problem w tym, że tam w sklepie nie mają antywirusa i wciąż zarażają inne nośniki. Gdy się mówi im, żeby sobie to załatwili i wstawili antywirusa, to tylko słyszę się tak, tak i nic. No a jakby na to wyszła sprawa poważnego wirusa, który uszkodził by czyjś komputer? Czy wówczas zwrócą koszta naprawy takiego komputera? Pewno nie. Tak trudno jest zainstalować bezpłatną wersje jakiegokolwiek antywirusa. Jest tego pełno w internecie i myślę nie stanowiło by to problemy, jeśli się chce. Dla mnie nie stanowi problemu ładować co miesiąc antywirus by sprawdzić choćby czy komputer nie ma żadnych robali. Przecież to szacunek do sprzętu, a w ich przypadku, to powinien być szacunek dla klientów i dbanie o jego bezpieczeństwo. Dziwny jest ten świat.

Ostatnio pojawiły się w internecie boty czyli wirtualni doradcy. Nie mylmy je z botami, które często wykorzystywane są w grach. Myślę tu o specyficznych programach, które potrafią z nami rozmawiać jakby były zwykłymi ludźmi. Mają emocje, choć jedynie sztucznie wygenerowane i znają się prawie na wszystkim. Wciąż najsłynniejszym botem jest Alice, ale są i inne. Można spotkać w internecie bota, który mówi o sztucznej inteligencji, lub konsultanta kosmetyków. Są też takie, które oprowadzają nas po pięknym ogrodzie. W Japonii powstały pierwsze boty w komórkach, które mają za zadanie bawić i być swego rodzaju przyjaciółmi zapracowanych Japończyków. U nas ta technologia wciąż jest w powijakach. Jej wielkie możliwości nie są wykorzystane nawet w minimalnym stopniu. Problem w naszym nieufnym podejściu do maszyn. Jednak świat się tego nie boi i konstruuje wciąż nowsze technologie, udoskonala i stara się stworzyć robota zdolnego zastąpić nie tylko człowieka przy pracy ale i w domu, w życiu uczuciowym, zabawie i przede wszystkim w rozmowie.

Świat internetu, to wciąż świat oblegany przez ludzi, zarówno młodych jak i starszych. Tu wiek nie gra roli, a jedynie podstawowa wiedza jak obsłużyć komputer i jak poruszać się po internecie. Przez internet można teraz załatwić praktycznie wszystko. Opłacić rachunki, kupić różne rzeczy, od komputerów, poprzez buty, czy nawet bilety do kina. Internet ułatwia nam porozumiewanie się z rodziną w Stanach Zjednoczonych, Anglii czy z babcią z Płocka. Jest wszechobecny i wszech dostępny. Doszło do tego, że wiele firm tylko w taki sposób porozumiewa się ze swoimi pracownikami. Jednak uwaga, internet to świat, w którym nie ma ograniczeń i skrępowania. Często po drugiej stronie nasz rozmówca nie jest tym za kogo się podaje i wygląda zupełnie inaczej niż pisze. Na to trzeba uważać. Zwłaszcza jeśli chodzi o dzieci i ich przyjaźnie internetowe. Jest wiele akcji policyjnych, które w ten sposób wyłapują pedofilii, ale wciąż musimy uważać co nasze dziecko robi i z kim rozmawia na gg czy wszelkich czatach.

Na rynku gier komputerowych jest tak dużo możliwości wyboru, że jeśli tylko ma się dobry komputer i pieniądze można tam znaleźć coś dla siebie. Są gry akcji, przygodówki, sportowe i strzelanki, dla dzieci i dorosłych. W dodatku można przebierać w rożnych opcjach, czy to ma być typowa platformówka, a może coś w 3D. Nie ma co, nasz rynek obfituje w różnego rodzaju grach. Problem jedynie z ceną, która jest często za duża, no i czasem z językiem. Niestety jest wiele gier, które nie zostały przetłumaczone na język polski. Choć część z nich jest tak prosta w obsłudze, że nawet nie ma takiej potrzeby by je tłumaczyć. Dodatkowym atutem jest możliwość grania w nie poprzez internet z innymi graczami. To powiększa grono chętnych do zakupu tego typu gier. Problem pojawia się jedynie z czasem poświęcanym grom. Młodzież tak zafascynowana jest komputerem i grami, że zaczyna nie dostrzegać innego świata. Nie wychodzi z domu na spacery czy inne zabawy, siedzi jedynie tempo wpatrzony w ekran.