Najlepsze informacje o komputerach

Kiedyś człowiek cieszył się, że może zrobić zdjęcie i je wywołać na papier. Skrzętnie chował je w albumach, które odkurzał i pokazywał z dumą kolegom i rodzinie. Zwłaszcza przyjemnie było po latach wracać do przeżyć z dawnych młodych lat. Każde zdjęcie ma niesamowita historię. Teraz już mało kto daje na papier zdjęcia. Wolimy raczej mieć je na płytach, zwłaszcza, że takie zdjęcia mogą przetrwać dłużej. Ma to swoje zalety również i takie, że zaczynamy robić różne pokazy z podkładem muzycznym uatrakcyjniając w ten sposób nasze wspomnienia. Dodatkowo wymyślamy różne łączenie śmiesznej muzyki tak by pokaz slajdów stał się zabawnym spotkaniem. Można też wprowadzać wiele napisów przypominających nam śmieszne powiedzonka naszych najbliższych, przyjaciół czy znajomych. Ta nowa forma sprawiła, że w internecie mamy mnóstwo programów, które do tego typu pokazów służą. Nasza wyobraźnia jest nieograniczona, jedynie możliwości powstrzymywać mogą od robienia coraz ciekawszych i zabawniejszych slajdów.

Dziś laptop uknuł intrygę wobec mojej osoby. Wypiął się wręcz na moje prośby by się włączył. Wszystko zaczęło się gdy uruchomiłem grę jakąś, nieistotne. Nagle zaczął myśleć usilnie nad jednym małym poleceniem zapisz. Długa chwila zastanowienia stawała się nie do zniesienia. Nagle zamarł jakby rażony przedziwną myślą co zrobić z plikiem do zapisu. Czy aby na pewno chcesz go zapisać? – takie rzucił pytanie na ekranie. Cóż za pytanie, choć typowe dla tej inteligentnej jak się zdaje maszyny. Odpowiedź była jedna i niewłaściwa jak się okazało. Kiedy słowo tak zostało rzucone w jego przestrzeń cyfrową nagle zgasł monitor i wyłączył się laptop. Normalną rzeczą było włączenie go jeszcze raz, no bo przecież mógł się przyblokować, albo zabrakło energii na dalsze działanie. Niestety nie włączył się. Czarny ekran pozostał czarny, nietknięty poleceniem włącz. Ani groźby, ani prośby nie sprawiły, że znów zaczął działać. Zwyczajnie stracił respekt. Nie chciał nawet zawiadomić co się stało. No cóż to w końcu bezduszna maszyna.

Moja strona internetowa zawiera wiele ciekawych informacji. Jest tu wiele filmów i muzyki. Są opisy najciekawszych nowości kinowych i telewizyjnych. Jeśli ktoś lubi zdjęcia lub szuka jakiejś ciekawej tapety na swój pulpit w komputerze znajdzie to w mojej galerii ze zdjęciami. Zwłaszcza, że są tam zdjęcia robione nie tylko przeze mnie, ale też tapety ściągnięte z innych stron, a wydały się mi ciekawe, by je promować. Znajdą się tu też komiksy i humory. Opowiadania o ciekawych ludziach i śmiesznych zwierzętach. Jeśli ktoś lubi komputery znajdzie na stronie programy przydatne i darmowe. Są też dema gier komputerowych oraz opisy gier, które najbardziej przypadły mi do gustu. Pasjonat komórek znajdzie tu trochę opisów dotyczących najnowszych komórek, a te osoby, które wolą literaturę znajdą na stronie polecane przeze mnie książki różnych autorów, wraz z krótkim opisem każdego twórcy. Oczywiście jest kontakt do mnie i opis mojej osoby. Dość krótki, bo po co tam mówić o mnie jak można o innych.

I kto by pomyślał, że te małe gryzonie, które nie znosimy w swych domach zostaną uhonorowane tak zaszczytną rolą jaką jest bycie częścią komputera. Ten kto wymyślił tę nazwę kierował się zapewne wyglądem, wielkością (mieszczą się w ręku) i kablem podłączającym ją do komputera. Zabawne, ale ta mysz nie boi się kota i jest niezwykle pożyteczna. Co prawda coraz częściej gubi ogon i jest zastępowana przez urządzenie, które w laptopie sterujemy jedynie palcem. Na całe szczęście przyzwyczailiśmy się do tego zgrabnego gryzonia i często do laptopa dokupujemy małą zgrabną mysz. Zawsze to łatwiej. Ale nawet ja pamiętam jej początki. Nauczenie się korzystania z niej było trudne. Szukanie gdzie ten cholerny kursor się podział. Później doszła kwestia kabla, no on do dziś stanowi pewne utrudnienie. Trzeba też pamiętać, że nasza mała myszka lubi być czyszczona, bo jeśli o tym zapomnimy za jakiś czas przestanie dobrze funkcjonować. Tyle, że ja jej nie zamienię. Zawsze miło trzyma się ją w ręku i jest najtańszym urządzeniem wraz z klawiaturą.

W naszym internecie można spotkać wiele różnych programów i wiele różnych przeglądarek. Jedne są lepsze od innych. Oczywiście najbardziej popularna pochodzi ze znanej firmy, która nie wiedzieć czemu przypisuje sobie prawo do pierwszeństwa również w tej dziedzinie. Osobiście wolę Operę lub Liska. W odróżnieniu od naszej podstawowej przeglądarki te wyglądają estetycznie, w moim przekonaniu, są też bardziej rozbudowane i łatwiejsze w ustawieniu wielu ciekawych zaawansowanych funkcji. Opera nawet reaguje na głos. Tak więc od kilku lat nie zmiennie w moim komputerze króluje Opera. Uwaga jednak. Niekiedy pewne rzeczy nie działają w niej nie dlatego, że ona sama jest zła, ale dlatego, że firmy zajmujące się tworzeniem stron nie sprawdzają swoich „produktów” na innych przeglądarkach, ograniczając się tylko do tych które mają w swoich komputerach. Problem w tym, że często sami ten błąd popełniamy zapominając, że każdy ma prawo do swego widzi mi się i trzeba o tym pamiętać przy robieniu własnych stron internetowych.

W ostatnim czasie popularne jest ściąganie w internecie różnego rodzaju programów komputerowych, gier czy filmów i muzyki. Jest to piractwo jeśli programy czy gry, a tym bardziej filmy i muzyka są zabezpieczone prawami autorskimi. Problem jednak w tym, że dal naszej kieszeni tego typu rzeczy są zbyt drogie i ściągamy je nie dlatego, że chcemy okraść autora, ale z biedy, która panuje w naszym kraju. Nie wiedzieć czemu nie chcą tego zrozumieć właściciele tych programów. Niestety dopóki sprawy będą toczyły się w ten sposób, że ludzie będą zbyt mało zarabiać piractwo komputerowe nie zniknie. Zresztą pytanie jest takie czy piractwo, które uprawia młody człowiek by zobaczyć fajny film lub pograć w grę jest czymś tak ohydnym i porównywalnym z kradzieżą w podobny sposób robioną przez człowieka, który później sprzedaje te rzeczy na giełdzie czy bazarze? On chce na tym zarobić, młody człowiek szuka jedynie rozrywki. Kto więc więcej złego robi? No ja bym się zastanawiał, ale mamy takie a nie inne prawo.

Często zastanawiam się co umieścić na pulpicie, jaka tapeta przyciągnie uwagę, jaka będzie najlepsza. Szukam po internecie takiej, która by mnie pociągnęła. Niestety jest ich tyle, że szukanie tej jedynej zajmuje więcej niż to warte. Najlepiej jest więc polegać na własnych zdjęciach, znajomych, rodziny czy zdjęciach przyrody. Można je podrasować na różnych programach, połączyć tak by na jednej było kilka. W taki sposób można stworzyć sobie coś zupełnie oryginalnego i najlepszego. Można się tym podzielić później ze znajomymi czy też wysłać na internet. Sugeruję jednak by nie wysyłać zdjęć z ludźmi. Twoi znajomi czy rodzina niekoniecznie może chcieć znaleźć się na zdjęciach w internecie, a tym bardziej na tapecie w czyimś komputerze. Zresztą było by to niebezpieczne również dla ciebie. W obecnej dobie komputerów ludzie robią różne świństwa i mogą ze zdjęcia wyciąć cię i wkleić do innego, które będzie nie koniecznie po twojej myśli. Często się to ostatnio zdarza. Później znajomi zaszokowani pytają cię czemu jesteś rozebrany w internecie.

Szukam laptopa, który by spełnił wszystkie moje wymagania. Jest na rynku dużo ich, nawet często zbyt dużo, jednak nie wiele spełnia takie wymagania jak komputer stacjonarny. Głównie problem polega na grach. Nie wszystkie działają na typowych laptopach. Dlatego mój powinien być w pełni multimedialny, posiadać odpowiednią kartę graficzną i dźwiękową. Mieć dobry monitor, być lekki i szybki. Niewątpliwie laptop ma przewagę nad komputerem, że można go zabrać praktycznie wszędzie i nawet internet nie stanowi tu problemu. Wystarczy podejść do kafejki, która ma internet darmowy dla klientów. Wiele już takie ma, wiele też bibliotek oferuje swoje usługi internetowe, za zupełną darmochę, jak to się mówi. Tak więc laptop to wielki skok naprzód i ułatwienie dla człowieka w podróży. Niestety ceny wciąż są zabójcze. Mówię tu o laptopach spełniających moje wymogi. Są niestety droższe nawet niż zwykły stacjonarny komputer. Mam nadzieję w niedługim czasie ceny spadną w miarę jak pojawią się nowe rzeczy.

Dawno temu zauroczyła mnie mała niezbyt ciekawa gierka o wielkim sercu. Settlersi. Gierka, która jest opowieścią małych osadnikach, którzy zgrabnie biorąc się do pracy zagarniają powoli coraz większe terytorium. Biją się z sąsiadami i chronią swoją osadę. Gra bardzo sympatyczna. Co miłe, wciąż się rozwija. Można grać samemu, albo przez internet z kolegą. Gra ma kilka stopni trudności, więc każdy znajdzie coś dla siebie. Jest miła graficznie. Między kolejnymi misjami są fajne animacje i śmieszne dialogi. Gra wciągnęła mnie na dobre. Co prawda kolejne odsłony gry, to tylko polepszanie grafiki, ale ci co pokochają tę grę będą do niej wracać. Gra została wydana przez firmę Blue Byte w 1993 roku i każda część jest tłumaczona na Polski co bardzo ułatwia grę. Gdyby nie to, to myślę gra nie trafiła by do mnie. Nie znoszę gier obcojęzycznych. Zwłaszcza takich gdzie umiejętność odczytania treści zadań jest istotna do zwycięstwa. Gra ta ma ten walor, że mogą w nią grać również młodsi sympatycy gier komputerowych.

Jakiś czas temu spotkałam się z grą o wampirach, bardzo specyficzną. Kiedyś wydawało mi się, że najbardziej mroczną grą jest Diablo, a najbardziej straszną Mumia. A tu takie zaskoczenie. Nosferatu, bo tak się gra nazywa, to może nie jest jakaś super produkcja i wiele w niej pozostaje do życzenia, ale dźwięk i zaskoczenie jest pierwszorzędne. Zwłaszcza kiedy pierwszy raz siada się do tej gry i nagle zza pleców rusza na ciebie wampir, aż podskakujesz i krzyczysz z przerażenia. Super atmosfera. Szkoda tylko, że gra jest tak ciemna, że najlepiej grać nią po zachodzie słońca, by lepiej widzieć na monitorze. Oczywiście nie ma tu barwnych postaci, a fabuła jest przewidywalna po pierwszych minutach, ale ja ją polubiłam, za jej niepokorny i mroczny dźwięk. Nie ma wielu gier, które dźwiękiem samym przykuwają moją uwagę i ze względu na ten dźwięk chcę do nich wracać, ta gra na całe szczęście należy do tej klasy rozrywki, którą ja lubię. Polecam ją tylko dorosłym, dzieci muszą iść wcześnie spać. Tylko od lat 18.